Παλικάρι και εκτός αγωνιστικών χώρων ο 28χρονος μπακ μιλώντας για τις κοπέλες που αυτοκτόνησαν στην Ηλιούπολη
Παιδί μάλαμα και φοβερός άνθρωπος και εκτός αγωνιστικών χώρων…
Ο Λάζαρος Ρότα προχώρησε την Κυριακή (17/5) σε συγκλονιστικές δηλώσεις μετά τη φιέστα της ΑΕΚ για την κατάκτηση του 14ου πρωταθλήματος, μιλώντας για κάτι πολύ σημαντικότερο από νίκες, τίτλους, διακρίσεις, επιτυχίες.
Μίλησε με αφορμή τις αυτοκτονίες των δύο 17χρονων κοριτσιών στην Ηλιούπολη με τον πλάγιο μπακ της Ένωσης να στέλνει το δικό του μήνυμα αναφέροντας χαρακτηριστικά: «Μία αγκαλιά ίσως σώσει μία ζωή…».
Παράλληλα, ο 28χρονος αμυντικός αναφέρθηκε γενικά στις αυτοκτονίες τονίζοντας πως άπαντες θα πρέπει να δείχνουμε βοήθεια και αλληλεγγύη στους συνανθρώπους μας και πως όταν λέμε αν είναι καλά κάποιος να το εννοούμε.
Πραγματικά συγκινητικές και συνάμα έντονα φορτισμένες δηλώσεις για ένα «διαμάντι» του ποδοσφαίρου ο οποίος πάντα δίνει το καλό παράδειγμα, όπως είχε κάνει και στη Λεωφόρο όταν υπέγραψε αυτόγραφο σε φανέλα μικρού οπαδού του ΠΑΟ.
Αναλυτικά οι δηλώσεις Ρότα:
«Θέλω δύο λεπτά από τον χρόνο σας. Ίσως είναι ο πιο σημαντικός λόγος. Είμαστε κάποιοι άνθρωποι που έχουμε επιρροή, έστω και στο 1% των ανθρώπων. Είναι τρομακτικό αυτή τη στιγμή να χάνονται νέες ζωές. Είναι ακόμη πιο τρομακτικό που μέχρι αυτή τη στιγμή τους βλέπεις λες και είναι οι πιο χαρούμενοι άνθρωποι στον κόσμο, ότι είναι δυνατοί και ότι όλα είναι καλά, δίχως κανείς να καταλάβει πως είναι μέσα τους. Αναφέρομαι στις αυτοκτονίες των κοριτσιών.
Ζούμε σε μια εποχή που ο κόσμος είναι συνδεδεμένος, αλλά μέσα του είναι φοβισμένος και εξαντλημένος για να αποδείξει ότι είναι καλά και δυνατός. Ίσως θα έπρεπε και εμείς από πλευρά μας, όταν ρωτάμε κάποιον για το αν νιώθει ή είναι καλά να το εννοούμε αληθινά και ίσως έτσι ο άνθρωπος στον οποίον αναφερόμαστε να μην αισθάνεται ότι είναι βάρος, αλλά ότι κάποιος τον νοιάζεται κανονικά. Μια τέτοια κίνηση, μια ομιλία, μια αγκαλιά, ίσως είναι η αιτία στο να σωθούν ζωές.
Κάτι τελευταίο, θα αναφερθώ στους ίδιους που καθημερινά παλεύουν σιωπηλά μέσα τους. Να μην πάρουν μια απόφαση που θα είναι μόνιμη και χωρίς γυρισμό για έναν πόνο που μπορεί να ξεπεραστεί. Ελπίζω έστω και 1% να βοηθήσουμε τους ανθρώπους που παλεύουν καθημερινά μέσα τους. Είναι πολύ άσχημο να ζούμε σε μια κοινωνία και να χάνονται νέες ζωές».
